Deze kortsluitwaarde bepaalt je kabelklemkeuze

Je krijgt een tekening binnen voor een nieuwe middenspanningsruimte en de aannemer vraagt welke bevestiging je adviseert voor de voedingskabels. Een logische vraag, want niet elke kabelklem is geschikt voor elke installatie. De keuze hangt af van kortsluitstroom, kabeldiameter en omgevingscondities, en juist daar gaat het in de praktijk vaak mis.

Veel installateurs grijpen standaard naar een vertrouwd type zonder de kortsluitberekening erbij te pakken. Dat werkt prima bij lichte laagspanningsgroepen, maar bij midden- en hoogspanning kan een verkeerde keuze leiden tot losschietende kabels tijdens een kortsluiting. De klem moet dan niet alleen vasthouden, maar ook de elektrodynamische krachten opvangen die bij een storing ontstaan.

Normen als uitgangspunt bij de keuze

De NEN-EN-IEC 61914:2021 is de norm waar je op terug kunt vallen bij het specificeren van kabelklemmen voor professionele toepassingen. Deze norm beschrijft hoe kortsluitvastheid getest wordt en welke prestatie-eisen gelden voor klemmen die kabels moeten fixeren tijdens een foutstroom. Testinstanties zoals KEMA, SGS en DNV-GL voeren deze beproevingen uit, en ook partijen als Schneider Electric en de KU Leuven zijn betrokken bij validatie van dit soort producten.

Voor jou als specificerend engineer betekent dit dat je niet hoeft te varen op een fabrikantsclaim, maar op een onafhankelijk geverifieerd testrapport. Vraag daarom altijd naar het certificaat dat bij de gekozen serie hoort, zeker bij projecten waar een netbeheerder of verzekeraar meekijkt.

Diameter, kracht en temperatuur matchen

Een kabelklem moet qua diameter precies aansluiten op de kabel die je gebruikt, en het aanbod loopt doorgaans van Ø11 tot 160 millimeter. Daarnaast speelt de omgevingstemperatuur een rol, want een klem die binnenshuis prima functioneert, kan bij een buitenopstelling tussen de -80°C en +120°C anders reageren op materiaalspanning. Kijk ook naar de opgegeven kracht in kN, want dat cijfer vertelt je hoeveel mechanische belasting de klem aankan voordat deze faalt.

Bij projecten in zilte omgevingen, zoals havens of offshore-installaties, telt bovendien de bestendigheid tegen zout water en UV-straling mee. Een klem die hier niet op getest is, kan na enkele jaren al barsten of verzwakken, met alle risico’s van dien bij een volgende storingsstroom.

Kabelklem of kabelbinder, de praktijk leert het verschil

Een kabelbinder lijkt in eerste instantie een snellere en goedkopere oplossing, maar houdt bij een echte kortsluitstroom vaak geen stand. De kracht die vrijkomt bij een foutstroom van enkele kiloampère duwt kabels letterlijk uit elkaar, en een binder van kunststof is daar simpelweg niet op gemaakt. Juist om die reden kiezen installateurs bij midden- en hoogspanning bewust voor kabelklemmen die specifiek getest zijn op kortsluitvastheid volgens de geldende norm.

Seriekeuze afstemmen op de sector

Niet elke serie is geschikt voor elke toepassing, en het helpt om vooraf te weten welke richting je op moet. In de praktijk zie je de volgende indeling terugkomen:

  • Enkele klemmen (ST of STC) voor standaard laag- en middenspanningskabels
  • Trefoil-klemmen voor gebundelde driefasen-opstellingen
  • Vierkante klemmen voor compacte schakelruimtes
  • Universele klemmen voor wisselende diameters binnen één project
  • SFHC-klemmen voor zware industriële of maritieme omgevingen, vaak met Lloyd’s Register-certificering
  • Speciale klemmen voor railtoepassingen volgens EN 45545-2

Voor datacenters bijvoorbeeld telt vooral brandveiligheid en ruimtebesparing, terwijl bij railprojecten de rookgasnorm EN 45545-2 een harde eis is. Door eerst de sector en de bijbehorende norm te bepalen, voorkom je dat je achteraf alsnog een andere serie moet specificeren.

Wellicht ook interessant